The Drifters

Ontstaan in New York in 1953 rond Clyde McPhatter, begonnen The Drifters als een vocale rhythm-and-blues- en doo-wopgroep, voordat ze hun repertoire uitbreidden met soul en georkestreerde pop. De geschiedenis van The Drifters wordt gekenmerkt door voortdurende personeelswisselingen: na de eerste periode onder leiding van McPhatter nam eind jaren 1950 een nieuwe bezetting afkomstig van The Five Crowns het stokje over met Ben E. King, vervolgens vervulden Charlie Thomas, Rudy Lewis en Johnny Moore afwisselend centrale rollen. Deze reeks van line‑ups verklaart deels de diversiteit van hun repertoire, dat zich ontwikkelde van gospelgetinte R&B naar meer gearrangeerde nummers, vaak geproduceerd door Jerry Leiber en Mike Stoller. The Drifters namen verschillende nummers op die uitgroeiden tot herkenningspunten binnen de Amerikaanse pop en soul, waaronder There Goes My Baby, Save the Last Dance for Me, Up on the Roof en Under the Boardwalk. Vanaf de jaren 1970 bleef The Drifters actief in wisselende samenstellingen en beleefde het een opleving in het Verenigd Koninkrijk, waar de groep zich langdurig vestigde. De naam The Drifters is sindsdien door meerdere versies gevoerd, verbonden aan deze complexe geschiedenis tussen Afro‑Amerikaanse vocale erfenis, tourneecircuits en vragen rond de rechten op de naam.