Baxter Dury

Geboren in 1971 in Wingrave, Buckinghamshire, ontwikkelt Baxter Dury sinds het begin van de jaren 2000 een repertoire dat zich beweegt tussen indie rock, new wave, alternatieve pop en toetsen van post-disco. Zijn werk wordt gedragen door een stem die vaak tussen spreken en zingen in zit, en door een droge, verhalende en melodische schrijfstijl. Als zoon van Ian Dury begon hij zijn discografie met de Oscar Brown EP in 2001, gevolgd door het album Len Parrot’s Memorial Lift in 2002 op Rough Trade, daarna Floor Show (2005) en Happy Soup (2011). Met It’s a Pleasure (2014) verfijnde hij een meer nachtelijke, synthetische esthetiek, voortgezet op Prince of Tears (2017), opgenomen met Ash Workman en Craig Silvey en met bijdragen van onder anderen Jason Williamson en Rose Elinor Dougall. In 2018 werkte hij mee aan het B.E.D-project met Étienne de Crécy en Delilah Holliday, op het kruispunt van electro en donkere pop. The Night Chancers (2020) en I Thought I Was Better Than You (2023), geproduceerd door Paul White, bevestigden deze lijn tussen minimale groove, spoken word en afwijkende songvormen, met bijdragen van Madelaine Hart, Eska en JGrrey. Baxter Dury deelde tevens het podium met Noel Gallagher, Pulp en Primal Scream en trad op in zalen als de 100 Club, KOKO, het Roundhouse, Glastonbury, Rock en Seine en het OFF Festival. In 2025 zet hij dit traject voort met Allbarone, geproduceerd door Paul Epworth.