Death in Vegas

Ontstaan in Londen midden jaren negentig rond Richard Fearless, begon Death in Vegas aanvankelijk als een duo voordat het uitgroeide tot een flexibeler project dat zich tussen rock en elektronische muziek bevindt. Death in Vegas verscheen op het Britse toneel met een geluid dat bigbeat, triphop, dub, psychedelica en postpunk-spanning mengt — eerst op Dead Elvis (1997) en daarna op The Contino Sessions (1999), waar zang en gastbijdragen prominenter worden. Richard Fearless ontwikkelde een esthetiek gebaseerd op clubritmes, ruwe gitaren, repetitieve loops en donkere sferen ontleend aan krautrock en experimentele rock. Samenwerkingen met onder anderen Iggy Pop, Bobby Gillespie, Hope Sandoval en Liam Gallagher begeleidden deze koers tussen dj-cultuur, studiowerk en onafhankelijke rockpodia. Scorpio Rising (2002) zet deze kruisbestuiving van elektronica, motorik rock en psychedelica voort, terwijl Satan's Circus (2004) Death in Vegas meer richting een directere techno- en acid-aanpak stuurt. Na een periode met minder activiteit keert Death in Vegas terug met Trans-Love Energies (2011) en Transmission (2016), nog steeds onder leiding van Richard Fearless.