Shahram Nazeri

Geboren in Kermanshah, in het westen van Iran, heeft Shahram Nazeri zich vanaf de jaren 1970 gevestigd als een sleutelfiguur in het landschap van de traditionele Perzische en Koerdische muziek, met een tenorstem die is gevoed door repertoire uit klassieke, volksmatige en soefistische werken. Door vroege opleiding bij leraren van de Iraanse muziek ontwikkeld hij een benadering waarbij poëzie een centrale rol inneemt, met name die van Rûmi, die hij helpt duurzaam te verankeren in de Perzische muzikale interpretatie. Shahram Nazeri werkt in de loop van zijn carrière samen met diverse instrumentale artiesten en vooraanstaande componisten van de Iraanse scène, waaronder Hossein Alizadeh, Jalal Zolfonoun, Parviz Meshkatian of Faramarz Payvar, en treedt zowel in Iran als internationaal op. Zijn stijl steunt op een ruime vocale lijn, ornamentiek maar leesbaar, gedragen door Persische modi, Koerdische inflexies en een constante spanning tussen interioriteit en lyrisch elan. Tot zijn opnames behoren Chavosh (1978), Gol-e Sadbarg (1984), Yadegar-e Doust (1984), Mystified: Poetry of Rumi (1997), Lulian (2005) en Arash Kamangir (2019). Nazeri heeft ook projecten geleid met zijn zoon Hafez Nazeri, in een continuïteit tussen familiale overdracht en podiumopening.