Ride

Opgericht in Oxford in 1988 brengt Ride Mark Gardener, Andy Bell, Steve Queralt en Loz Colbert bijeen rond een Britse rocksound waarin shoegaze, dream pop, noise pop, alternatieve rock elkaar kruisen en, afhankelijk van de periode, neo-psychedelische en britpop-invloeden. De band verschijnt aan het kruispunt van de jaren tachtig en negentig op het Creation-label met een reeks EP’s, voordat ze snel haar identiteit vastlegt op Nowhere (1990) en Going Blank Again (1992), twee platen opgebouwd uit zeer getextureerde gitaren, duidelijke melodieën en een constante spanning tussen verzadiging, popdrive en nevelachtige sferen. In de eerste helft van de jaren negentig tourt Ride uitgebreid door het Verenigd Koninkrijk, Europa, de Verenigde Staten en Japan, terwijl het schrijven zich ontwikkelt naar een directer formaat en een meer klassieke rocksound op Carnival of Light (1994) en Tarantula (1996), uitgebracht op het moment van de splitsing van de groep. Na dit hoofdstuk sluit Andy Bell zich onder andere aan bij Hurricane No. 1 en later Oasis, terwijl Mark Gardener diverse projecten en een solocarrière ontwikkelt. Ride reformeerde zich in 2014, keerde terug naar het internationale podium en herstartte zijn opnameactiviteiten met Weather Diaries (2017), This Is Not a Safe Place (2019) en Interplay (2024). Zowel op het podium als in de studio behoudt Ride een groepsgerichte benadering gebaseerd op de dialoog tussen de twee gitaren en de stemmen van Gardener en Bell, met een flexibele ritmesectie die nummers zowel dicht als luchtig verankert.