Richard Galliano

Richard Galliano, geboren in Cannes in 1950, kreeg al op jonge leeftijd les in piano en accordeon en studeerde later harmonie, contrapunt en trombone aan het conservatorium van Nice. Sinds zijn vestiging in Parijs in 1975 trad hij toe tot het chanson- en jazzcircuit door Claude Nougaro te begeleiden; hij was ook diens dirigent tot 1983. Zijn ontmoeting met Astor Piazzolla in 1980 betekende een blijvende wending: Galliano ontwikkelde sindsdien een muzikale schrijfstijl die Franse musette, jazz, tango nuevo en klassiek repertoire verbindt, in een spel dat tegelijk lyrisch, zeer gearticuleerd en sterk in improvisatie geworteld is. Als accordeonist, bandoneonist en componist beweegt hij zich sindsdien tussen jazzclubs, festivals, kamermuziekbezettingen en orkesten. Tot zijn meest opvallende albums behoren New Musette (1991), dat deze stilistische synthese formalisiseerde, New York Tango (1996), French Touch (1998), Mare Nostrum (2008) met Paolo Fresu en Jan Lundgren, en zijn bewerkingen van Bach (2010), Vivaldi (2013) en Mozart (2016). Galliano heeft ook gespeeld naast musici als Michel Portal, Biréli Lagrène, Ron Carter, Eddy Louiss en Sylvain Luc, in bezettingen variërend van duo tot trio en kwintet.