Rhoda Dakar

Geboortig uit Hampstead in het noorden van Londen, sloot Rhoda Dakar zich aan bij de Britse ska-scene eind jaren zeventig, tussen Jamaicaanse rocksteady-erfenis, 2 Tone-energie en new wave-spanning. In 1979 trad ze toe tot The Bodysnatchers, een vrouwelijk gezelschap verbonden aan het 2 Tone-label, waar ze een frontale, sobere en messcherpe zang ontwikkelde, gedragen door gesyncopeerde ritmes en een zeer directe benadering van ska. Na de uiteenvallen van de groep werkte ze samen met The Specials en The Special AKA: ze zingt onder meer met Terry Hall op "I Can’t Stand It", neemt deel aan "The Boiler" in 1982 en aan het album In the Studio in 1984. Haar solocarrière verlengde deze band tussen ska, reggae en Engelse pop met Cleaning in Another Woman’s Kitchen (2007), Back to the Garage met Nick Welsh (2009), Rhoda Dakar Sings the Bodysnatchers (2015), waarin ze het repertoire van haar voormalige band opnieuw opnam, en Version Girl (2023), een album met covers. Door de jaren heen is Rhoda Dakar ook verschenen naast Madness, Dub Pistols en The Interrupters, altijd in een register dat verankerd is in heldere melodieën, sobere arrangementen en een persoonlijke interpretatie van het Britse en Jamaicaanse songbook.