Oi Va Voi

Opgeleid in Londen aan het begin van de jaren 2000 maakt Oi Va Voi deel uit van de Britse scène die grenzen vervaagt tussen wereldmuziek, alternatieve pop en clubcultuur. Het collectief put uit klezmer, Oost-Europese tradities en bepaalde Midden-Oosterse tinten, die het samenbrengt met een groepsschrijffwijze open voor rock, folk en een meer contemporaine stedelijke ritme. Deze aanpak krijgt vorm vanaf de eerste optredens tussen Oxford en Londen, daarna op het Londense podium, vóór het debuutalbum Digital Folklore in 2002, gevolgd door Laughter Through Tears in 2003, wat een identiteit vestigt die klarinet, viool, blaasinstrumenten, zang en dansende grooves mengt. In de loop der jaren kent Oi Va Voi meerdere bezettingswijzigingen, met onder andere het vertrek van Sophie Solomon, de betrokkenheid van KT Tunstall bij de entourage van de groep op het podium en in de studio, en daarna de komst van musici zoals Anna Phoebe en zangeres Zohara Niddam. De groep zet deze koers voort met Oi Va Voi in 2007, Travelling the Face of the Globe in 2009, Memory Drop in 2018 en The Water’s Edge in 2025. Op het podium treedt Oi Va Voi op festivals, in muziekhallen en via Europese netwerken, met regelmatige aanwezigheid in het Verenigd Koninkrijk en op het continent, in een collectieve formatie waarbij de energie van het geheel evenveel telt als de solisten.