Oh Hiroshima

Opgericht in Kristinehamn, Zweden, ontwikkelde Oh Hiroshima zich eind jaren 2000 van een DIY‑postrockproject tot een volwaardige band, waarna het zich concentreerde op een kern van twee broers. Oh Hiroshima werkt met een langzaam opgebouwde klank: reverberende gitaren, atmosferische lagen, weloverwogen drums en vocalen die vaak in het instrumentale weefsel opgaan, binnen een postrockpalet waarin shoegaze, ambient, electronica, postpunk en soms directere indierock naar voren komen. Na meerdere jaren van zelfuitgave heeft het project zich gevestigd op de Europese en internationale postrockscène, zowel in de studio als live. Met albums als Oscillation (2019), Myriad (2022) en All Things Shining (2024) heeft Oh Hiroshima zijn schrijfstijl naar meer open vormen ontwikkeld, zonder de langzame opbouwen, dichtheidscontrasten en de sterk visuele benadering van geluidstexturen los te laten.