Plastic Bertrand

Actief op het Belgische toneel sinds eind jaren zeventig is Plastic Bertrand het pseudoniem van zanger en muzikant Roger Jouret, geboren in Brussel in 1954, verbonden aan een mengeling van punk, new wave en Franstalige pop. Oorspronkelijk opgeleid als drummer in verschillende rockbands, viel hij in 1977 op met de single 'Ça plane pour moi', opgenomen met producer Lou Deprijck en in de punkesthetiek geplaatst door het snelle tempo, de eenvoudige gitaren en de eigenzinnige teksten, al bleef de precieze toedeling van het zangwerk later onderwerp van discussie. Kort daarna verscheen het album 'An 1' (1977), dat Plastic Bertrand vestigde in een energiek, kort en bewust licht popregister, tussen rockriffs, direct herkenbare refreinen en absurdistische humor. Begin jaren tachtig bewoog hij zich in een meer pop-rock en synthetische richting, tourde veelvuldig en was regelmatig te zien in Franstalige audiovisuele media, waarmee hij een zeer uitgesproken podiumimago opbouwde. In 1987 vertegenwoordigde hij Luxemburg op het Eurovisie Songfestival met 'Amour Amour', waarmee zijn zichtbaarheid buiten België groeide. Na een wat stillere periode keerde Plastic Bertrand af en toe terug met nieuwe opnames, onder meer 'Suite diagonale' (1994) en 'Ultra terrestre' (2010), en bleef hij concerten, studio‑projecten en televisieoptredens afwisselen, terwijl hij geassocieerd bleef met een speelse en bewust eenvoudige benadering van het poplied.