Nik Kershaw

Nik Kershaw, geboren in Bristol in 1958 en opgegroeid in Ipswich, speelde in meerdere lokale bands voordat hij begin jaren tachtig een solocarrière begon. Zijn schrijfstijl hoort thuis in de Britse pop, sterk beïnvloed door synthpop en new wave, met nummers die draaien om toetsen, heldere gitaren en strakke melodieën. In 1984 brak Kershaw door met Human Racing, gedragen door “Wouldn’t It Be Good”, “I Won’t Let the Sun Go Down on Me” en het titelnummer “Human Racing”; datzelfde jaar verscheen The Riddle, met een voller en meer verfijnd geluid. Na Radio Musicola (1986) en The Works (1989) vervolgde hij zijn solowerk en werkte hij daarnaast als songwriter voor anderen, onder meer door in 1991 “The One and Only” voor Chesney Hawkes te schrijven, en samen te werken met Elton John en Tony Banks. Zijn verdere albums zijn 15 Minutes (1999), To Be Frank (2001), You’ve Got to Laugh (2006), Ei8ht (2012) en Oxymoron (2020). Sinds de jaren tachtig is hij actief op het podium, met afwisselend tournees, akoestische optredens en festivals gericht op de Britse pop van die periode.