Opeth

Opgericht in Stockholm eind jaren tachtig, ontwikkelde Opeth zich aanvankelijk binnen de Zweedse deathmetal‑scene, voordat de band haar muziek geleidelijk richting een mix van extreme metal en progressieve rock stuurde. Onder leiding van zanger‑gitarist Mikael Åkerfeldt vestigde Opeth zich met albums als Orchid (1995), Morningrise (1996) en My Arms, Your Hearse (1998) aan de basis van een stijl met lange composities, afwisseling van growl‑ en cleane zang, akoestische passages, folk‑invloeden en structuren die teruggrijpen op prog uit de jaren zeventig. Still Life (1999) en Blackwater Park (2001), geproduceerd met Steven Wilson, markeren een verschuiving naar een meer sfeergerichte schrijfstijl, voortgezet op Deliverance (2002) en Damnation (2003), laatstgenoemde volledig gericht op een rustiger, melodischer benadering. Met Ghost Reveries (2005) en Watershed (2008) versterkte Opeth het evenwicht tussen technisch metalwerk, keyboards en vocale harmonieën. Vanaf Heritage (2011) bewoog de band zich duidelijker richting progressieve rock met vintageklanken, een lijn die doorloopt op Pale Communion (2014), Sorceress (2016) en In Cauda Venenum (2019), opgenomen in zowel Engelse als Zweedse versie. Regelmatig op festivalpodia en op internationale tournees blijft Opeth gekend als een band waarin metalwortels samengaan met een gedetailleerde progressieve esthetiek.