Ne Obliviscaris

Vormde zich in Melbourne in 2003 rond Marc “Xenoyr” Campbell en Adam Cooper, ontwikkelt Ne Obliviscaris progressieve metal met een sterke extreme inslag, waarin gruizige zang, cleane zang, viool en lange structuren samenkomen — elementen die zijn ontleend aan zowel death- en blackmetal als aan meer melodische composities die soms aan klassieke muziek doen denken. De komst van violist en zanger Tim Charles, die datzelfde jaar toetrad, bepaalde snel de identiteit van Ne Obliviscaris, opgevat als een liveband die spanning, atmosferische passages en zeer uitgewerkte composities kan afwisselen. Na de demo The Aurora Veil (2007) bracht Ne Obliviscaris Portal of I uit in 2012, vervolgens Citadel in 2014, Urn in 2017 en Exul in 2023. In de loop der jaren heeft de Australische band getourd in Azië, Europa, het Verenigd Koninkrijk en Noord‑Amerika, zowel als headliner als op gedeelde bills met acts uit de extreme en progressieve metalscene. Het parcours van Ne Obliviscaris werd ook gekenmerkt door meerdere personeelswisselingen: bassist Martino Garattoni kwam erbij in 2017 en James Dorton nam in 2025 de harsh‑vocal voor zijn rekening, terwijl Tim Charles, Matt Klavins en Benjamin Baret centraal blijven in de verdere ontwikkeling.