Miguel Rios

Geboren in Granada in 1944, vestigde Miguel Ríos zich al in het begin van de jaren 1960 op het Spaanse muziekpodium onder de naam Mike Ríos, aanvankelijk in een rock-'n'-roll- en twiststijl, voordat hij zijn repertoire uitbreidde naar poprock, symfonische rock en later blues. Hij nam zijn eerste ep's op in 1962 en verwierf bredere bekendheid met de singles «El río» en «Vuelvo a Granada» in 1968. In 1969 zorgde «Himno a la alegría», een popadaptatie van Beethoven gearrangeerd door Waldo de los Ríos, voor internationale zichtbaarheid en liet een blijvende indruk op zijn discografie achter. De albums Despierta (1970), Unidos (1971) en Miguel Ríos en directo: Conciertos de Rock y amor (1972) markeren een periode waarin hij rock, ballades en ambitieuzere podiumformaten afwisselde. In de jaren tachtig werd Rock and Ríos (1982), een dubbel livealbum opgenomen in Madrid, een mijlpaal voor Spaanstalige rock, terwijl «Santa Lucía», «Bienvenidos» en «El rock de una noche de verano» een duidelijk herkenbaar repertoire vestigden. Miguel Ríos zette zijn loopbaan voort met grootschalige tournees, televisieoptredens — onder meer ¡Qué noche la de aquel año! in 1987 — en gezamenlijke projecten met Ana Belén, Víctor Manuel, Joan Manuel Serrat en Joaquín Sabina. Tot zijn recentere werk behoren 60 mp3 (2004), Symphonic Ríos (2018) en Un largo tiempo (2021), waarin hij terugkeert naar een soberdere schrijfstijl, tussen volwassen rock, blues en een sociaal engagement.