Magma

Rondom drummer, zanger en componist Christian Vander kreeg Magma in 1969 in Parijs vorm, aanvankelijk met bassist Francis Moze, in een bijzonder kruispunt van progressieve rock, jazz‑fusion, koormuziek en repetitieve compositietechnieken. Magma ontwikkelde al vroeg een eigen universum, gekenmerkt door baslijnen in ostinato, cyclische ritmes, stemmen die vaak collectief worden behandeld, en het gebruik van kobaïaans, een door Vander bedachte taal die een bijbehorende mythologie draagt. De eerste albums, Magma (1970) en 1001° Centigrades (1971), leggen deze esthetiek vast voorafgaand aan Mëkanïk Dëstruktïẁ Kömmandöh (1973), gevolgd door Köhntarkösz (1974), Üdü Wüdü (1976) en Attahk (1978), die wisselende verhoudingen tonen tussen rockspanning, jazzimprovisatie en vocaal werk. Door de jaren heen functioneerde Magma als een collectief met wisselende bezetting, met muzikanten uit de Franse jazz‑rock en progressive scenes, waaronder Klaus Blasquiz, Stella Vander, Jannick Top en Bernard Paganotti. Na een eerste periode die eindigde in de jaren 80, hervatte Magma eind jaren 90 de activiteiten en bracht onder meer K.A (2004), Ëmëhntëhtt‑Ré (2009), Félicité Thösz (2012) en Zëss (2019) uit, waarmee het repertoire voortgezet werd waarin het schrijven van composities centraal staat, zowel op het podium als in de studio.