Didier Super

Tussen punklied en cabaretachtige show ontwikkelt Didier Super sinds het begin van de jaren 2000 een project op de grens van muziek en one‑man‑show. Geboren in 1973 in Douai in Noord‑Frankrijk onder de naam Olivier Haudegond, plaatst hij zich in een traditie van bijtende Franse chanson: bewust ruwe teksten, een geforceerde zangstijl en minimalistische rockarrangementen waarin soms reggae of een omgekeerd sentimentale ballade opduiken. Didier Super viel op op alternatieve podia en kleine festivals, voordat hij solo ging toeren en later met een elektrische band die wordt gepresenteerd als een 'groupe discount' — spelend met het contrast tussen een bewust amateuristische uitstraling en zeer uitgewerkte songschrijverij. Zijn discografie bevat onder meer de albums 'Vaut mieux en rire que s’en foutre' (2004), 'Vaut mieux en rire que s’en foutre, vol. 2' (2006), 'Didier Super et son groupe discount' (2008) en 'La merde des autres' (2011), die allemaal hetzelfde principe van maatschappijkritische satire en gecontroleerde provocatie voortzetten. Naast zijn platen speelt Didier Super talloze voorstellingen waarin liedjes, sketches en improvisaties worden gemengd, zowel in concertzalen als in theaters, en hij maakt veelvuldig gebruik van video en sociale media om zijn nummers en personages te verspreiden.