Lee Ranaldo

Geboren in Glen Cove op Long Island vestigde Lee Ranaldo zich aanvankelijk in de New Yorkse scene van begin jaren tachtig, tussen no wave, experimentele rock en werk aan gitaartexturen, na periodes bij Glenn Branca en Plus Instruments. In 1981 richtte hij Sonic Youth mede op met Thurston Moore en Kim Gordon, een band die centraal stond in de ontwikkeling van alternatieve rock die dissonantie, scheve melodieën, noise en art rock combineerde. Naast die collectieve loopbaan ontwikkelde Ranaldo al vroeg een persoonlijke praktijk die meer openstond voor improvisatie, spoken word en klankvormen, met platen als From Here to Infinity (1987), Amarillo Ramp (For Robert Smithson) en Dirty Windows (1998). Nadat Sonic Youth in 2011 op pauze ging, richtte Ranaldo zijn solodiscografie meer op zanggestuurde vormen met Between the Times and the Tides (2012), gevolgd door Last Night on Earth (2013) met The Dust, Electric Trim (2017) samen met Raül Refree en Names of North End Women (2020). Zijn loopbaan omvat ook Text of Light, samenwerkingen met Leah Singer in performances die beeld en geluid combineren, en een voortdurend werkveld tussen muziek, poëzie en beeldende kunst.