Laurie Anderson

Actief op het New Yorkse podium sinds de jaren zeventig, heeft Laurie Anderson een oeuvre ontwikkeld dat zich beweegt tussen experimentele muziek, artpop en multimediaperformance. Geboren in 1947 in Illinois en eind jaren zestig naar New York verhuisd, maakte Anderson aanvankelijk naam in hedendaagse kunstkringen met performances waarin verhaal, versterkte viool en visuele installaties werden gecombineerd, voordat ze zich op studio-opnamen richtte. De single O Superman (1981) bracht haar bredere bekendheid en leidde tot het album Big Science (1982), gekenmerkt door spaarzaam gebruik van elektronica, gesproken stem en een afstandelijke humor. De latere platen, zoals Mister Heartbreak (1984), Strange Angels (1989) en Bright Red (1994), zetten deze verkenningen voort door popstructuren, elektronische texturen en vaak verhalende teksten te kruisen, met thema’s als technologie, taal of geheugen. Anderson werkte ook aan meer verhalende of orkestrale projecten, onder meer Life on a String (2001), Homeland (2010), het Landfall-project met het Kronos Quartet (2018) en Songs from the Bardo (2019), geïnspireerd door teksten uit het Tibetaanse boeddhisme. Zowel in musea, op muziekfestivals als in concertzalen actief, heeft ze door de jaren heen samengewerkt met artiesten uit rock, hedendaagse compositie en de experimentele scène, terwijl ze haar installatie- en filmwerk voortzette, zoals de speelfilm Heart of a Dog (2015).