György Kurtág

Geboren in 1926 in Lugoj, Roemenië, neemt György Kurtág als Hongaarse componist en pianist een belangrijke plaats in de geschiedenis van de Europese hedendaagse muziek in. Hij kreeg zijn eerste opleiding in Timișoara en vervolgde die in Boedapest aan de Franz Liszt‑academie, waar hij onder meer les had van Pál Kadosa, Sándor Veress, Ferenc Farkas en Leó Weiner. Na de oorlog vestigde hij zich in Hongarije, maar hij doormaakte een beslissende periode in Parijs tussen 1957 en 1958 in contact met Max Deutsch, Olivier Messiaen en Darius Milhaud; die ervaring verscherpte zijn taal en leidde zijn schrijfwijze naar korte, gespannen en zeer geconcentreerde vormen. Zijn oeuvre geeft de voorkeur aan kamermuziek, vocale cycli en pianowerken, vaak opgebouwd uit fragmenten, miniaturen of reeksen van zeer korte gebaren, in een esthetiek beïnvloed door Bartók en Webern. Tot zijn meest gespeelde partituren behoren The Sayings of Peter Bornemisza, op. 7, Kafka‑Fragmente, op. 24, Játékok, een omvangrijke pianocollectie begonnen in 1973, en Stele, op. 33. Van 1967 tot 1993 was hij professor piano en later kamermuziek aan de Franz Liszt‑academie; decennialang gaf hij samen met zijn echtgenote Márta Kurtág recitals rond Játékok en Bach‑transcripties. Zijn eerste opera, Fin de partie naar Samuel Beckett, ging in 2018 in première in La Scala in Milaan.