James Hunter

Geboren 1962 in Colchester, Essex, maakte James Hunter zich aanvankelijk bekend in het Verenigd Koninkrijk onder de naam Howlin’ Wilf, in een circuit van pubs en clubs in Londen waar hij een mengeling van rhythm and blues, soul en blues verfijnde, gekenmerkt door de Amerikaanse klanken van de jaren vijftig en zestig. Zanger, gitarist en songwriter ontwikkelde Hunter een directe schrijfstijl en een strak spel, gedragen door sobere arrangementen, precieze blazers en een flexibele ritmiek. Na opnamen met Howlin’ Wilf & The Vee-Jays eind jaren tachtig, zette Hunter zijn carrière voort onder zijn eigen naam met Believe What I Say (1996) en Kick It Around (1999). Zijn loopbaan kruiste toen die van Van Morrison, met wie hij begin jaren negentig toerde en aan wie hij backing vocals leverde op A Night in San Francisco (1994) en Days Like This (1995). Een nieuw hoofdstuk ging open met People Gonna Talk (2006), gevolgd door The Hard Way (2008), waarin Hunter dit stijl breder neerzet als zowel nervesachtig als elegant, geworteld in klassieke R&B zonder pastich. Vanaf 2012 herdoopte hij zijn band tot The James Hunter Six, een compacte collectieve formatie waarmee hij onder andere Minute by Minute (2013), Hold On! (2016), Whatever It Takes (2018), Nick of Time (2020) en With Love (2022) uitbrengt, en blijft trouw aan een soul-blues-aanpak gericht op het lied, de groove en de doeltreffendheid als geheel.