Hugues Aufray

Hugues Aufray, geboren in 1929 in Neuilly-sur-Seine, ontwikkelde al in de jaren 1950 een loopbaan als vertolker en auteur die hem stevig verankerde in het Franstalige chansonlandschap. Na zijn begin in het cabaret en een eerste erkenning rond het begin van de jaren zestig vestigde hij zich met nummers die hem naar de grote podia in Frankrijk en internationaal brachten. Zijn kennismaking met het repertoire van Bob Dylan betekende een belangrijke mijlpaal: Aufray bewerkte meerdere liedjes van de Amerikaanse songwriter naar het Frans en bracht in 1965 het album Aufray chante Dylan uit, dat een van zijn meest herkenbare platen werd. In het daaropvolgende decennium voerde hij talloze projecten uit en nam hij opvallende albums op zoals Hugues Aufray (1964), Le Cœur gros (1971) en Transatlantic (1977), terwijl hij zijn aanwezigheid op radio en televisie versterkte. De jaren tachtig en negentig zetten deze ontwikkeling voort met albums als Atlantique (1988) en Hugues (1994) en een intensief tourleven in Frankrijk en daarbuiten. In de jaren 2000 en 2010 keerde Aufray regelmatig terug naar de studio, onder meer met New Yorker (2009) en Troubador Since 1948 (2011), en zette hij het werk van bewerking, schrijven en herziening van zijn eigen repertoire voort. Tegelijkertijd nam hij deel aan diverse collectieve projecten en nam hij verschillende samenwerkingen op, die zijn verankering in meerdere generaties artiesten aantonen. Nog steeds actief, onderhoudt hij een voortdurende podiumaanwezigheid met jubileumtours en concerten die zijn hele loopbaan belichten. Meer dan zeventig jaar na zijn debuut wordt Hugues Aufray nog altijd geassocieerd met een omvangrijk oeuvre, gevormd door een reeks projecten, albums en ontmoetingen die een lange, erkende en stevig verankerde carrière in de geschiedenis van het Franse chanson hebben gebouwd.