Hawkwind

Opgericht in 1969 in de Londense wijk Ladbroke Grove rond Dave Brock, behoorde Hawkwind aanvankelijk tot de Britse underground voordat de band een geluid ontwikkelde dat space rock, psychedelische rock, hardrock en progressieve elementen mengt, vaak met teksten die verwijzen naar sciencefiction en het stadsleven. De loopbaan van Hawkwind wordt gekenmerkt door talrijke bezettingswisselingen; Brock bleef de centrale figuur, terwijl de groep onder anderen Lemmy telde voordat hij Motörhead oprichtte, en vaste medewerkers als Robert Calvert en schrijver Michael Moorcock kende. Na het debuut Hawkwind (1970) verfijnde de band snel zijn identiteit met In Search of Space (1971), Doremi Fasol Latido (1972) en Warrior on the Edge of Time (1975) — albums die een formule vestigden van repetitieve riffs, lange kosmische uitweidingen, spoken word en een sterke podiumdimensie. Door de decennia heen heeft Hawkwind gevarieerd tussen meer rockgerichte periodes, elektronischer getinte fasen en parallelle incarnaties als Hawklords, zonder afbreuk te doen aan die trance‑achtige, futuristische esthetiek. Nog steeds actief, zette Hawkwind zijn discografie voort met The Machine Stops (2016), Somnia (2021), The Future Never Waits (2023) en Stories from Time and Space (2024), waarmee de continuïteit van een loopbaan die eind jaren zestig begon wordt bevestigd.