Grégoire Maret

Mondharmonicaspeler Grégoire Maret ontwikkelt een loopbaan die is gericht op hedendaagse jazz, waarin het door Toots Thielemans geërfde instrument een melodische rol inneemt die dicht bij de stem ligt. Geboren in Genève in 1975, studeerde hij aan het Conservatorium van Genève en later aan de New School for Jazz and Contemporary Music, voordat hij zich eind jaren negentig blijvend op de Newyorkse scène vestigde. Maret valt op in uiteenlopende contexten, van akoestische formaties tot projecten die jazz, soul en Afro‑Amerikaanse invloeden vermengen; hij werkte samen met onder anderen Cassandra Wilson, Herbie Hancock, Pat Metheny en Marcus Miller en past in een esthetiek die zowel modern als toegankelijk is. Als lid van de Pat Metheny Group tijdens de tour rond het programma “The Way Up” midden jaren 2000 zette hij daarna zijn werk voort als leider van kleine ensembles, waarin de mondharmonica in dialoog treedt met piano en ritmesecties in een spel dat sterk draait om nuance en frasering. Vanaf het gelijknamige album “Grégoire Maret” (2012) publiceerde hij meerdere opnamen onder eigen naam, terwijl hij actief blijft als gevraagde sideman op het internationale podium. Zijn stijl wordt gekenmerkt door aandacht voor zingbare melodieën, een voorliefde voor open harmonische sferen en een vloeiende overgang tussen ballads, mid‑tempo grooves en vrijere improvisaties.