Emmanuel Bex

Geboren in Caen in 1959, kreeg Emmanuel Bex zijn opleiding aan het conservatorium van zijn stad en vervolgens aan het Conservatoire de Paris voordat hij zich op jazz liet richten, aanvankelijk piano en daarna vooral op het Hammond-orgel, dat in het begin van de jaren tachtig zijn centrale instrument werd. Zijn carrière staat in het teken van een open Franse jazz, waarin swing, blues, vrije improvisatie en meer geschreven vormen naast elkaar bestaan met een constante aandacht voor het timbre van het orgel. Emmanuel Bex heeft gespeeld met musici als Barney Wilen, Ray Lema, Aldo Romano, Philip Catherine of Glenn Ferris, en ontwikkelde verschillende markante formaten, van de Bex’tet tot het trio BFG met Glenn Ferris en Simon Goubert, en Open Gate met Francesco Bearzatti en Simon Goubert. Zijn discografie onder eigen naam omvat onder andere Enfance (1991), Organique (1993), Rouge et Or (1995), Steel Bex (1997), Mauve (1999), 3 (1999), Conversing with Melody (2004), Organ Song (2006), Open Gate (2009), Open Gate featuring Béla Bartók (2011) en Eddy m’a dit (2025). Als componist evenveel als instrumentalist heeft Emmanuel Bex ook aan transversale vormen gewerkt, van cine-concerten tot stukken voor koor en jazztrio, met La Chose Commune in 2016. Emmanuel Bex bezoekt al decennia lang jazzpodia in Frankrijk en Europa, met een spel dat collectieve elan, textuurcontrast en een orgelklank benadrukt die tegelijk dicht, zingend en beweeglijk is.