Seguridad Social

Ontstaan in de periferie van Valencia, Spanje, in 1982, kwam Seguridad Social voort uit de 'movida valenciana' met een basis in punk en new wave, die zich geleidelijk ontwikkelde naar een meer open rockgeluid met invloeden van ska, reggae en Latijnse en Mediterrane accenten. De bezetting kende talloze wisselingen en concentreerde zich geleidelijk rond José Manuel Casañ, zanger en hoofdschrijver, wat Seguridad Social continuïteit gaf ondanks veranderende line‑ups. De vroege opnamen van de groep behouden een postpunk‑spanning; albums als Introglicerina (1991), Que no se extinga la llama (1993) en Furia latina (1997) vestigden een directere schrijfstijl, gebaseerd op herkenbare refreinen, rockgitaren en dansbare ritmes. Sinds de jaren tachtig actief op de Spaanse rockpodia, beweegt Seguridad Social zich tussen clubs, festivals en grote zalen en blijft het verbonden aan een manier om rockenergie, pop‑erfgoed en Latijnse invloeden te combineren zonder de Valenciaanse oorsprong te verloochenen.