Dan Berglund

Geboren in Helsinki, Finland, in 1954 en lange tijd in Göteborg gevestigd, behoort Dan Berglund tot de traditie van noordse visa, een mengeling van singer-songwriter, akoestische folk en sociaal schrijven. Actief sinds medio jaren zeventig, treedt Berglund op in de context van de Zweedse prog-beweging, een scene waar politiek engagement, volks verankering en onafhankelijkheid van dominante kringen elkaar kruisen. Zijn eerste album En järnarbetares visor verscheen in 1975, gevolgd door Dan Berglund sjunger Rudolf Nilsen in 1977 en Den stora maskeraden in 1979. Na een onderbreking keert hij terug met Vildmarken in 1987, waar de boodschap minder direct politiek wordt, en daarna Mina herrar in 1999. Berglund volgt daarna een regelmatige lijn met Såna som vi... in 2007, Allt är idioternas fel in 2011 en Liv och dikt in 2024. Zijn repertoire rust op een nuchtere stem, teksten op de voorgrond en een doorgaans sober accompaniment, in een esthetiek waar sociale kroniek, poëzie en verhaal samenkomen. Verbonden met de muzikale geschiedenis van Göteborg terwijl hij tegelijk zijn finsk-svenska wortels draagt, blijft Berglund een repertoire circuleren dat op scène en in de tijd is gevormd.