Cesária Évora

Gebooren te Mindelo, op het eiland São Vicente in Kaapverdië, heeft Cesária Évora morna en coladeira ver naar buiten gedragen, twee centrale vormen van Kaapverdiëse muziek, vooral zingend in Kaapverdië Creools. Haar diepe, soepele en onmiddellijk herkenbare stem heeft zich doorgezet in een register dat wordt gekenmerkt door melancholie, saudade, verhalen over ballingschap, liefde en volksleven. Nadat ze eind jaren vijftig begon te zingen in de cafés van Mindelo, maakte Cesária Évora haar eerste lokale activiteit mee en trok ze zich vervolgens meerdere jaren terug voordat ze halverwege de jaren tachtig terugkeerde. Deze herstart leidde via Portugal en later Parijs, waar haar ontmoeting met producent José da Silva de opnames van La Diva aux Pieds Nus in 1988 begeleidde. Haar internationale erkenning verstevigde zich met Miss Perfumado in 1992, daarna met Cesária in 1995, wat Cesária Évora blijvend op Europese, Amerikaanse en Afrikaanse podia vestigde. Door de albums heen, waaronder Cabo Verde (1997), Café Atlantico (1999), Voz d’Amor (2003), Rogamar (2006) en Nha Sentimento (2009), blijft haar repertoire trouw aan de tradities van Kaapverdië terwijl het open akoestische arrangementen omvat die openstaan voor Atlantische circulaties, tussen Lusofone zang, Afrikaanse invloeden en discretere orkestrale texturen. Vaak geassocieerd met haar imago van zangeres met blote voeten, blijft Cesária Évora vooral verbonden met een sobere en directe manier om het Kaapverdiaanse repertoire uit te dragen.