Alison Moyet

Geboren in 1961 in Billericay, Essex, en opgegroeid in Basildon in een Frans‑Brits gezin, maakte Alison Moyet aanvankelijk deel uit van de lokale punk‑ en rhythm‑and‑bluesscene voordat ze begin jaren tachtig bekend werd als de helft van het synth‑popduo Yazoo (Yaz in de Verenigde Staten) met Vince Clarke. Met Clarke bracht ze de albums « Upstairs at Eric’s » (1982) en « You and Me Both » (1983) uit. Na de ontbinding van het duo begon Moyet aan een solocarrière die pop, soul en blues vermengde, gedreven door een alt/contraltstem met een donkere klank en door arrangementen die elektronische klanken afwisselen met meer klassieke instrumentatie. Haar vroege albums, « Alf » (1984) en « Raindancing » (1987), legden dit esthetische kader vast; « Hoodoo » (1991) en « Essex » (1994) zetten dat voort in een ruwer, meer songgerichte stijl. Na een minder zichtbare periode keerde ze terug met « Hometime » (2002), onderzocht orkestrale covers op « Voice » (2004) en koos voor een meer singer‑songwriterbenadering op « The Turn » (2007). De albums « The Minutes » (2013) en « Other » (2017), mede geproduceerd door Guy Sigsworth, onderstrepen haar interesse in sobere, donkere elektronische pop. Naast haar platen treedt Alison Moyet regelmatig op in het Verenigd Koninkrijk en Europa en waagt ze zich af en toe aan musicaltheater, onder andere in de Londense productie van « Chicago » begin jaren 2000.