Simon Grossmann

Pomiędzy Miami a Wenezuelą Simon Grossmann rozwija dwujęzyczne songwritting, łącząc indie latino, akustyczny folk i słoneczne popowe brzmienia. Wenezuelsko-amerykański autor, kompozytor i wykonawca mieszkający na Florydzie zwrócił na siebie uwagę albumem Ciclo (2017), wyprodukowanym przez Jose Luisa Pardo, na którym lekkie gitary i rytmy zapożyczone z bossy, reggae i popu towarzyszą intymnym tekstom, ilustrowanym utworami takimi jak „Agüitaecoco” czy „Limón y Sal”. Ten debiut szybko zaprowadził go na sceny regionalne i międzynarodowe — od SXSW w Austin po festiwal Hermoso Ruido w Bogocie — a następnie na trasy po Meksyku, Kolumbii i wzdłuż wschodniego wybrzeża USA. Dzięki Mujer Eléctrica (2019) Grossmann dopracował bardziej elektryczne brzmienie, zachowując jednak melodyjne pisanie utworów skupione na relacjach, codzienności i nostalgii; potem koncertował po Europie, Ameryce Łacińskiej, Ameryce Północnej i na Karaibach ze swoim zespołem. W 2020 roku EP Triste Pero Fresh, nagrany w domu na początku pandemii, odsłonił bardziej oszczędną stronę artysty — między gitarowymi balladami a lo-fiowym nastrojem — potwierdzając podejście, w którym muzyka pozostaje zakorzeniona w estetyce miejskiej plaży, na styku piosenki latynoamerykańskiej, indie i surfowej wrażliwości.