Depresión Sonora

Z Madrytu, skąd Marcos Crespo García założył Depresión Sonora w 2020 roku, projekt początkowo rozwijał się w domowym otoczeniu, w czasie lockdownu, z hiszpańskojęzycznym pisaniem skierowanym ku miejskiej duchocie, izolacji i napięciom życia codziennego. Depresión Sonora wpisuje się w mroczny i oszczędny post-punk, przeplatany cold wave, lo-fi i minimalistyczną elektroniką, z mechanicznymi rytmami, wyeksponowanymi liniami basu i krótkimi melodami, które utrzymują pewną suchą popową formę. Po pierwszym, samodzielnym EP w 2020 roku, Depresión Sonora wydał Historias tristes para dormir bien w 2021 roku, a następnie pierwszy album El arte de morir muy despacio w 2022 roku, gdzie dźwięk zyskuje na objętości, nie tracąc swojej frontalności. Droga projektu prowadzi następnie przez hiszpańskie niezależne sceny i międzynarodowe trasy, zwłaszcza w Ameryce Łacińskiej. W 2024 roku Depresión Sonora wydaje EP MAKINAVAJA, przedłużając tę nerwową i rozczarowaną formę pisarską. Za solową tożsamością Marcos Crespo rozwija Depresión Sonora, nie rezygnując z zimnej, bezpośredniej i melodyjnej estetyki, leżącej między mroczną chansons, współczesnym post-punk a elektronicznymi teksturami.