The Doobie Brothers

Na początku lat 70. w San Jose w Kalifornii powstał zespół The Doobie Brothers, skupiony wokół gitarzystów‑wokalistów Toma Johnstona i Patricka Simmonsa oraz perkusisty Johna Hartmana, w kontekście amerykańskiego rocka silnie związanego ze sceną West Coast. Grupa początkowo zdobyła popularność dzięki rytmicznie napędzanemu gitarowemu rockowi, przesiąkniętemu boogie, country rockiem i folkiem, wspartemu zwartymi harmoniami wokalnymi i chwytliwymi refrenami. Pierwsze albumy, od The Doobie Brothers (1971) i Toulouse Street (1972) po The Captain and Me (1973), utrwaliły to połączenie rocka z bluesowymi naleciałościami i popowymi odcieniami. Od około 1975–76 obecność Michaela McDonalda skierowała twórczość zespołu ku bardziej soulowi i soft rockowi — klawisze i wpływy R&B, niekiedy bliskie jazzrockowi, zaczęły odgrywać większą rolę, co słychać na Takin’ It to the Streets (1976), Livin’ on the Fault Line (1977) i Minute by Minute (1978). Po pierwszym rozpadzie w 1982 r. The Doobie Brothers reaktywowali się pod koniec lat 80., wydali m.in. Cycles (1989), Brotherhood (1991), World Gone Crazy (2010) i Liberte (2021) i utrzymują regularną aktywność koncertową, podczas której współistnieją różne okresy stylistyczne zespołu.