Arooj Aftab

Urodzona w Rijadzie jako córka pakistańskich rodziców i wychowana w Lahaurze, zanim w 2005 roku przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych, Arooj Aftab wypracowała język muzyczny mieszczący się pomiędzy jazzem, minimalizmem, folkiem, muzyką klasyczną hindustańską a ghazalem w języku urdu. Kształciła się w Berklee College of Music w Bostonie, a następnie osiedliła się w Nowym Jorku; działa na nowojorskich scenach jazzowej i "new music", jednocześnie pracując przy filmach i dokumentach. Jej pierwsze covery publikowane w sieci na początku XXI wieku rozpowszechniły się szeroko w Pakistanie i towarzyszyły powstaniu lokalnej niezależnej sceny. W jej solowej dyskografii znajdują się Bird Under Water (2014), Siren Islands (2018), Vulture Prince (2021) i Night Reign (2024). Łączy oszczędne aranżacje, wolne tempo, ambientowe faktury i głos często wysunięty na pierwszy plan, z centralnym wykorzystaniem poezji urdu. Równolegle nagrała Love in Exile (2023) z Vijajem Iyerem i Shahzadem Ismaily w składzie tria, kontynuując rozmowę z improwizacją. W 2022 roku Arooj Aftab otrzymała Grammy za "Mohabbat", stając się pierwszą pakistańską artystką wyróżnioną tym wyróżnieniem.