Orphx

Powstały w Hamilton w Ontario Orphx łączy Richa Oddiego i Christinę Sealey w działalności zapoczątkowanej pod koniec lat 90., po początkowym okresie jako trio z Aronem Westem. Projekt wywodzi się z estetyki industrial i power electronics, stopniowo włączając struktury techno, electro i dub, aby wypracować język mieszczący się między industrial techno, rhythmic noise, minimal techno a dub techno. W drugiej połowie lat 90. Orphx był częścią europejskiej sceny rhythmic noise, między innymi za pośrednictwem niemieckiej wytwórni Hands, po czym od około 2009 roku zbliżył się wyraźniej do obszaru techno dzięki wydawnictwom na Sonic Groove. Wśród wydawnictw zespołu znajdują się Vita Mediativa (1998), The Living Tissue (2001), Circuitbreaking (2004), Insurgent Flows (2005), Teletai (2008), Radiotherapy (2011) oraz Pitch Black Mirror (2016) — album, na którym rytmy industrialne mieszają się w większym stopniu z wpływami post‑punku i bardziej wyeksponowanym użyciem wokalu. Orphx nawiązał także liczne kolaboracje, w tym Eschaton z Ancient Methods i Light Bringer (2019) z JK Flesh. Na scenie duet występował w kontekstach od festiwali eksperymentalnych po kluby techno, grając między innymi na Berlin Atonal, Mutek, Unsound, Berghain i Tresor.