Daïda

Nazwa DAÏDA nawiązuje do Daïdarabotchi, gigantycznego stworzenia z mitologii japońskiej — wyobrażenia, które przenika muzykę tego zespołu, działającego w obszarze elektrycznego i progresywnego jazzu. DAÏDA rozwija sposób pisania, w którym improwizacja pozostaje centralna, ale wpisuje się w bardziej zwarte formy, zasilane zarówno energią muzyki współczesnej popularnej, jak i językiem współczesnego jazzu. Projekt łączy nerwowe pulsy, rozległe melodie, napięte fragmenty oraz bardziej eteryczne momenty, bawiąc się dialogiem między akustycznymi fakturami a elektryczną intensywnością. W estetyce Daïda odniesienia takie jak Christian Scott, Joe Hisaishi czy Radiohead przekładają się na upodobanie do kontrastów, narracyjnych klimatów i wzniesień bliskich transowi, nie ujmując miejsca solistom ani grze zespołowej. DAÏDA wpisuje się więc w współczesną scenę jazzową otwartą na przepływy między kompozycją, groove’em, liryzmem i badaniami brzmieniowymi, z muzyką myślaną równie mocno o występach na żywo jak o słuchaniu.