Dany Doriz

Urodzony jako Daniel Dorise w Boissy-Saint-Léger w 1941 roku, Dany Doriz rozpoczął od klasycznego kształcenia w grze na saksofonie, fortepianie i perkusji, zanim wybrał wibrafon — instrument, któremu poświęcił się od końca lat 50. Wczesny udział w paryskiej scenie muzycznej zaowocował występami m.in. w Les Trois Mailletz. W latach 60. rozwinął karierę związaną ze swingiem i jazzem mainstream, występując w kwintecie u boku Jean-Luca Ponty’ego i Gérarda Badiniego oraz współpracując z Memphis Slimem i Stéphane’em Grappellim. Jego gra, osadzona w tradycji klasycznego jazzu i bluesa, kontynuuje spuściznę Lionela Hamptona — z którym Dany Doriz zagrał i nagrał Ring Dem Vibes w 1976 roku. Od 1970 roku Dany Doriz kierował Caveau de la Huchette w Paryżu, historycznym klubem, który stał się centralnym elementem jego działalności jako muzyka, dyrygenta i organizatora. Na przestrzeni dekad występował w trio, oktetem i big bandzie, utrzymując regularną obecność na scenach francuskich i europejskich. Do potwierdzonych albumów należą Dany Doriz Octet (1991), My Favorite Vibes (1993), Jazzola z Marcelem Azzolą (1999), Jazz Fever z Sweet System (2004), Hommage à la Nouvelle-Orléans z Manu Dibango (2007) oraz Live at the Méridien (2007).