Alexandre Herer

Urodzony w Chesnay w 1981 roku i osiadły w Paryżu po studiach klasycznego i jazzowego pianina w konserwatorium Issy-les-Moulineaux, a następnie Val Maubuée, Alexandre Herer od lat 2000 rozwija karierę pianistki, klawiszowca i kompozytora, zakorzenioną w jazzie współczesnym, muzyce improwizowanej i formach eksperymentalnych. Jego gra oscyluje między akustycznym pianinem a elektrycznymi klawiszami, łącząc dziedzictwo jazzu, wolność free jazzu, napięcia z rocka lat 90. oraz uwagę na powtarzające się lub współczesne tekstury. Alexandre Herer prowadzi kilka długotrwałych projektów, w tym trio Alexandre Herer, OXYD, Phase 380 i niedawno Nunataq, wydane w 2020 roku, a następnie rozszerzone o Nunataq2 w 2022 roku. Jego dyskografia obejmuje Holophonic (2012), Audiometry (2015) i Bombay Experience (2025), podczas gdy OXYD wydało Oblivious (2011), Plasticity (2012), Long Now (2016) i The Lost Animals (2019). W 2010 roku Alexandre Herer współzałożył wraz z Julienem Pontvianne i Olivierem Laisneyem strukturę i wytwórnię Onze Heures Onze, która stała się ważnym kontekstem jego działalności. Występuje też jako sideman lub współpracownik w formacjach związanych z Magic Malik, Julienem Pontvianne lub Onze Heures Onze Orchestra, a także w komponowaniu do obrazu, zwłaszcza dla Les Rêves du Plongeur (2016).