Dweezil Zappa

Urodzony w Los Angeles w 1969 roku, Dweezil Zappa dorastał w bezpośrednim otoczeniu Franka Zappy, od którego —nie ograniczając się do tego— przejął zamiłowanie do złożonych form, rytmicznych przerw i pracy gitarowej. Jego własna droga artystyczna ukształtowała się już w latach 80., w ramach rocka czerpiącego z kalifornijskiego hard rocka, popu i fusion, gdzie precyzyjne solówki stoją obok bardziej bezpośrednich struktur. Dweezil Zappa wydał Havin’ a Bad Day w 1986 roku, następnie Confessions w 1991, Shampoohorn w 1995 i Automatic w 2000 — płyty ukazujące przejście od śpiewanego rocka do bardziej instrumentalnego i szczegółowego pisma muzycznego. Od połowy lat 2000 Dweezil Zappa poświęcił dużą część swojej działalności scenicznej projektowi Zappa Plays Zappa, reinterpretacji repertuaru ojca realizowanej z muzykami związanymi z tym środowiskiem, wśród których w różnych okresach pojawiali się Steve Vai i Terry Bozzio. Na scenie Dweezil Zappa rozwija grę skoncentrowaną na klarownej, ruchliwej gitarze, na skrzyżowaniu rocka, jazz-rocka i improwizacji, z wyraźnym naciskiem na aranżacje i wierne odtwarzanie skomplikowanych partytur.