The Mavericks

Uformowani w Miami w 1989 roku The Mavericks wybudowali swoją tożsamość na marginesie Nashville’iego country, łącząc od początku country, country rock, Americana, vintage pop i latynoamerykańskie tekstury, z wyraźnym zakotwiczeniem w świecie tex‑mex. Wokół Raúla Maló, wokalisty i głównego autora piosenek o kubańskim pochodzeniu, zespół od początku rozwija identyfikację karmioną zarówno honky‑tonkiem, jak i rock’n’roll lat pięćdziesiątych oraz muzykami latynoskimi. Po pierwszym niezależnym albumie The Mavericks podpisują kontrakt z MCA Nashville i wydają From Hell to Paradise w 1992 roku, zanim znajdą szerszą publiczność dzięki What a Crying Shame w 1994 roku i następnie Music for All Occasions w 1995 roku, gdzie country’owe pisanie otwiera się bardziej na aranżacje pop i kolory brzegowe, zwłaszcza na All You Ever Do Is Bring Me Down z Flaco Jiménezem. Koniec lat 90. potwierdza tę ewolucję z Trampoline w 1998 roku, bardziej otwartą na soul, rytmy tańczące i latynoamerykańskie orkiestracje. Po rozstaniu w 2000 roku i późniejszym sporadycznym powrocie wokół albumu The Mavericks w 2003 roku The Mavericks na początku lat 2010 ponownie łączą się trwale, z Paulem Deakinem, Eddiem Perez i Jerry D. McFaddenem u boku Malo. Ta nowa era dała In Time w 2013 roku, Mono w 2015, Brand New Day w 2017, album z coverami Play the Hits w 2019, En Español w 2020, pierwsze całkowicie hiszpańskojęzyczne wydawnictwo, a następnie Moon & Stars w 2024. Na scenie i w studiu The Mavericks zachowali tę płynną mieszankę country-ballad, swingu, orkiestralnego popu i latynoamerykańskiego dziedzictwa, która przenika całą ich karierę.