Thomas Dolby

Urodzony w Londynie w 1958 roku jako Thomas Morgan Robertson, Thomas Dolby wybił się na początku lat 80. jako ważna postać brytyjskiej new wave, tworząc pop czerpiący z synth-popu, funku, ambientu oraz często filmowych aranżacji. Po epizodzie w zespole Camera Club z Bruce’em Woolleyem towarzyszył Lene Lovich jako klawiszowiec, napisał dla niej utwór „New Toy” i równolegle pracował jako muzyk sesyjny oraz producent. Kariera solowa rozpoczęła się od The Golden Age of Wireless (1982), następnie ukazało się The Flat Earth (1984), gdzie jego elektroniczne podejście łączy się z soulem, jazzem i bardziej wyrafinowanym popem; do tego okresu należą również utwory „She Blinded Me with Science” i „Hyperactive!”. Dolby poszerzył potem swoje spektrum za pomocą Aliens Ate My Buick (1988), bardziej nacechowanego funkiem, oraz Astronauts & Heretics (1992), w którym pojawiają się amerykańskie, rootsowe i akustyczne wpływy. Równocześnie współpracował z artystami takimi jak Prefab Sprout, Joni Mitchell czy David Bowie, komponował do filmów i gier wideo, a w latach 90. częściowo wycofał się ze sceny, by rozwijać projekty związane z dźwiękiem cyfrowym. Powrócił na płyty z A Map of the Floating City (2011), albumem przedłużającym jego zamiłowanie do dźwiękowych opowieści, zmiennych nastrojów i hybrydowych form popu.