Bénabar

Bénabar, w rzeczywistości Bruno Nicolini, to francuski autor, kompozytor i wykonawca, który zaistniał na początku lat 2000 dzięki narracyjnemu stylowi osadzonemu w codzienności, pełnemu obserwacji, humoru i dbałości o szczegół. Stał się rozpoznawalny dzięki albumowi Bénabar (2001), który promował utwór Le Dîner, a swoją pozycję utrwalił płytami Les Risques du métier (2003) i Reprise des négociations (2005), co na stałe wpisało go w pejzaż francuskiej piosenki. Kolejne wydawnictwa to Infréquentable (2008), Les Bénéfices du doute (2011), Inspiré de faits réels (2014), Le Début de la suite (2018) oraz Indocile heureux (2021). Bénabar stworzył repertuar, w którym sceny domowe, portrety, dyskretny sarkazm i absurdalne sytuacje łączą się z często bogatą orkiestracją — pomiędzy popem, lekkim jazzem a akcentami swingu. Jest także uznanym artystą scenicznym, gdzie gra aktorska, opowiadanie historii i zwracanie się do publiczności znajdują się w centrum występów. U Bénabara piosenka staje się opowieścią, kroniką i inscenizacją realności, niesioną przez wyczucie tempa, postacie i dialog wpleciony w muzykę.