The Human League

Uformowany w Sheffield w północnej Anglii, The Human League narodził się w 1977 roku wokół Martyna Ware’a, Iana Craiga Marsha i wokalisty Philipa Oakeya, początkowo pod wpływem eksperymentalnej muzyki elektronicznej i rodzącej się new wave. Pierwsze albumy „Reproduction” (1979) i „Travelogue” (1980) osadziły The Human League w rejestrze minimalistycznego synth‑popu, charakteryzowanego zimnymi fakturami, mechanicznymi rytmami i tekstami skupionymi na życiu miejskim. Po odejściu Ware’a i Marsha w 1980 roku Oakey nakierował zespół na nowy tor, dołączając Joanne Catherall i Susan Ann Sulley, co doprowadziło do przekształcenia The Human League w bardziej melodyjną elektronikę popową, opartą na harmoniach wokalnych i wizualnej estetyce inspirowanej modą i klubami. Album „Dare” (1981) utrwalił ten zwrot dzięki bardziej bezpośredniemu pisaniu w duchu synth‑popu, a następnie ukazały się „Hysteria” (1984) i „Crash” (1986), przy czym „Crash” wyróżniał się pracą produkcyjną skierowaną ku współczesnemu R&B. Lata 90. przyniosły powrót do bardziej syntetycznej formuły za sprawą „Romantic?” (1990) i „Octopus” (1995), natomiast „Secrets” (2001) i „Credo” (2011) kontynuowały tę linię na pograniczu popu elektronicznego, dance i new wave. Obecnie skupiony na trio Oakey, Catherall, Sulley, The Human League pozostaje związany z brytyjską sceną popową i elektroniczną, między regularnymi koncertami a scenicznymi reinterpretacjami swojego synth‑popowego repertuaru.