The Drifters

Założony w Nowym Jorku w 1953 roku wokół Clyde’a McPhattera, The Drifters zaczynali jako wokalny zespół rhythm and blues i doo‑wop, zanim rozszerzyli swoje brzmienie o soul i zaaranżowaną popową orkiestrację. Historia The Drifters jest naznaczona stałymi zmianami personalnymi: po początkowym okresie pod wodzą McPhattera, pod koniec lat 50. przejęła pałeczkę nowa formacja wywodząca się z The Five Crowns z Benem E. Kingiem, a następnie centralne role pełnili kolejno Charlie Thomas, Rudy Lewis i Johnny Moore. Ta kolejność składów częściowo wyjaśnia różnorodność ich repertuaru, który przeszedł od R&B silnie nawiązanego do gospel do bardziej zaaranżowanych utworów, produkowanych m.in. przez Jerry’ego Leibera i Mike’a Stollera. The Drifters nagrali kilka utworów, które stały się kamieniami milowymi amerykańskiej popu i soulu, w tym There Goes My Baby, Save the Last Dance for Me, Up on the Roof i Under the Boardwalk. Od lat 70. The Drifters kontynuowali działalność w różnych składach i przeżyli odrodzenie w Wielkiej Brytanii, gdzie zespół osiedlił się na stałe. Nazwa The Drifters była odtąd noszona przez kilka wersji związanych z tą złożoną historią – między dziedzictwem wokalnym Afro‑Amerykanów, trasami koncertowymi a kwestiami praw do nazwy.