Talco

Z siedzibą w Marghera, na przemysłowych przedmieściach Wenecji we Włoszech, Talco od początku lat 2000 rozwija ska‑punk silnie nacechowany punk rockiem, śródziemnomorskim folkiem i tzw. patchanka. Zespół, zbudowany wokół bardzo wyeksponowanej sekcji dętej, stopniowo zdobywał pozycję na alternatywnych scenach europejskich — w niezależnych klubach, samorządzonych squat’ach i na festiwalach zaangażowanych społecznie — odbywając regularne trasy po Włoszech, Niemczech, Hiszpanii i dalej. Wczesne płyty Talco, od 'Tutti Assolti' (2004) przez 'Combat Circus' (2006) po 'Mazel Tov' (2008), wprowadziły bezpośredni sposób pisania, oparty na włoskich tekstach poruszających tematy polityczne, antyfaszystowskie i społeczne. Z 'La Cretina Commedia' (2010), 'Gran Galà' (2012) i 'Silent Town' (2015) Talco dopracował szybki i melodyjny styl, w którym punkowe riffy, taneczne rytmy i aranżacje dęte krążą wokół zbiorowych refrenów, często odśpiewywanych na koncertach. Album 'And The Winner Isn't' (2018) oraz 'Locktown' (2020), nagrany podczas lockdownu, kontynuują tę ścieżkę, wprowadzając więcej melodycznych niuansów, nie tracąc przy tym militancyjnego charakteru zespołu. Z 'Videogame' (2022) grupa kontynuuje eksplorację brzmienia, które określa jako 'punkchanka', łącząc pozornie radosną energię z krytycznymi treściami o prekariacie, piłce nożnej dla ludu czy nadużyciach władzy, co lokuje Talco na skrzyżowaniu ska‑punku, zaangażowanego rocka i włoskiej tradycji piosenki społecznej.