Sylvain Beuf

Urodzony w Paryżu w 1964 roku, Sylvain Beuf od końca lat 80. XX wieku rozwija centralną ścieżkę w jazzie francuskim jako saksofonista, kompozytor i aranżer, z grą poruszającą się między saksofonem sopranowym, altowym i tenorowym. Najpierw wykształcony w muzyce klasycznej w ENM d’Orsay, potem w CIM na harmonię jazzu, Beuf buduje precyzyjny sposób pisania i improwizacyjny język osadzony w post-bopie, hard-bopie i nowoczesnym jazzie, zwracając uwagę na kolory harmoniczne. Jako lider i sideman, grał u boku muzyków takich jak Martial Solal, Michel Legrand, Henri Texier, Richard Galliano, André Ceccarelli, Emmanuel Bex czy Pierre de Bethmann, jednocześnie prowadząc własne formacje w trio, kwartet i kwintet. Jego dyskografia pod własnym nazwiskiem obejmuje m.in. Impro Primo (1993), La danse des internotes (1999), Soul Notes i Sylvain Beuf Trio (2001), Octovoice (2004), Mondes parallèles (2007), Joy (2010), Electric Excentric (2012), Plénitude (2015), Time Feel (2021) i Long Distance (2024). Beuf prowadzi również regularną działalność pedagogiczną, zwłaszcza w Conservatoire à rayonnement régional de Versailles Grand Parc, kontynuując pracę, w której pisanie, improwizacja i gra zespołowa zajmują stałe miejsce.