Satinder Sartaaj

Urodzony Satinder Pal Singh w Bajrawar, w hrabstwie Hoshiarpur w Pendżabsie, Indie, Satinder Sartaaj rozwija drogę na skrzyżowaniu muzyki sufickiej, pendżabskiego folku i śpiewanej po pendżabsku poezji. Wykształcony w muzyce w Government College w Hoshiarpur, a następnie na Panjab University w Chandigarh, gdzie prowadził badania nad śpiewem sufickim i przez kilka lat wykładał, Satinder Sartaaj od najwcześniejszych lat stawia pisanie i shayari w centrum swojej pracy. Jego widoczność poszerza się pod koniec lat 2000 dzięki utworowi 'Sai', a następnie dzięki regularnej obecności na scenie w Indiach, Wielkiej Brytanii, Kanadzie i w diasporze pendżabskiej. W swoich piosenkach Satinder Sartaaj preferuje liryczne melodie, rozbudowany śpiew i pisanie nasączone duchowością, literackim językiem i obrazami wywodzącymi się z tradycji sufickiej, przy jednoczesnym utrzymaniu przystępnej formy charakterystycznej dla pendżabskiej muzyki popularnej. Jego dyskografia obejmuje m.in. Sartaaj (2010), Cheerey Wala Sartaaj (2011), Tere Qurbaan (2012), Afsaaney Sartaaj De (2013), Rangrez - The Poet of Colors (2014), Seasons of Sartaaj (2018), Seven Rivers (2019–2021), Tehreek (2021), Shayrana Sartaaj (2023) i Travel Diaries (2024). Równolegle do muzyki Satinder Sartaaj prowadzi także karierę aktorską, z The Black Prince w 2017, a następnie w punjabi filmach Ikko Mikke (2020) i Kali Jotta (2023).