Barbara Hendricks

Urodzona w Stephens w stanie Arkansas w 1948 roku, Barbara Hendricks najpierw kształciła się w naukach ścisłych na Uniwersytecie Nebrasce, zanim studiowała śpiew w Juilliard School w Nowym Jorku pod kierunkiem Jennie Tourel. Amerykanka, która została obywatelką Szwecji, osiadła w Europie pod koniec lat 70., Hendricks ugruntowała swoją pozycję w repertuarze operowym, symfonicznym i recitalowym, z szczególnym upodobaniem do Mozarta, francuskiego repertuaru, niemieckich Liedów, spirituals i później niektórych programów jazzowych. Jej kariera nabierała rozpędu na początku lat 70., debiutując w Glyndebourne, a następnie w kilku dużych scenach operowych, w tym w Metropolitan Opera, Opéra de Paris, Covent Garden, Wiener Staatsoper i La Scala. Na scenie Hendricks interpretowała m.in. Paminę, Ilię, Susannę, Gildę, Mimi, Liù, Micaëlę czy Mélisande, w podejściu kładącym nacisk na klarowność linii wokalnej i stałe upodobanie do repertuarów kameralnych i oratoryjnych. Jej obszerna dyskografia obejmuje m.in. Negro Spirituals (1984), La Voix du Ciel (1993), Tribute to Duke Ellington (1995), Tribute to George Gershwin: It’s Wonderful (2000) oraz Nordic Songs (2002). Od końca lat 90., Hendricks rozwija także projekty na pograniczu klasyki i jazzu, zwłaszcza we współpracy ze szwedzkim saksofonistą Magnusem Lindgrenem, kontynuując jednocześnie znaczącą działalność recitalową. Jej artystyczna droga idzie w parze z trwałym zaangażowaniem na rzecz uchodźców i praw człowieka.