Rickie Lee Jones

Urodzona w Chicago w 1954 roku, po pobycie w Phoenix osiedliła się w Kalifornii. Rickie Lee Jones pojawiła się pod koniec lat 70. na scenie klubowej Venice w Los Angeles, gdzie wykonywała repertuar łączący tradycyjny jazz z własnymi kompozycjami. Szybko zdobyła uznanie dzięki kompozytorskiemu warsztatowi łączącemu rock, pop, folk, rhythm and blues, soul i jazz, wspieranemu giętkim głosem i bardzo narracyjną frazą. Jej pierwszy album, Rickie Lee Jones, ukazał się w 1979 roku, następnie Pirates w 1981 — dwa krążki, które ukształtowały miejski, literacki i muzycznie ruchomy świat artystki. Z czasem rozszerzyła swoje podejście płytami takimi jak The Magazine (1984), Flying Cowboys (1989, produkcja Walter Becker), później Pop Pop (1991), Traffic from Paradise (1993) i Ghostyhead (1997), gdzie jej twórczość zetknęła się z bardziej elektronicznymi, bliskimi trip hopowi teksturami. Następnie na przemian wydaje własne kompozycje, reinterpretacje i bardziej akustyczne lub jazzowe projekty, jak It’s Like This (2000), The Sermon on Exposition Boulevard (2007), Balm in Gilead (2009), The Other Side of Desire (2015), Kicks (2019) i Pieces of Treasure (2023). W jej dorobku znajdują się także współprace z Dr. Johnem, Lyle’em Lovettem, Robem Wassermanem i Tomem Waitsem; kariera pozostała otwarta na zmiany formy i rejestru.