PLK

Urodzony w Paryżu w 1997 roku PLK, czyli Mathieu Pruski, jest jedną z najbardziej znaczących postaci współczesnego francuskiego rapu. Z ojcem Polakiem i matką Korsykanką, przyjął pseudonim sceniczny od słowa „Polak” — ukłon w stronę swoich korzeni, które z dumą podkreśla. Muzyka to jego pasja od dzieciństwa; swoje pierwsze teksty pisał jeszcze przed okresem dojrzewania i zaczynał w kilku paryskich kolektywach, w tym w Panama Bende, które dały mu pierwsze punkty odniesienia i publiczność. PLK szybko wypracował charakterystyczną tożsamość dźwiękową — na styku surowej energii ulicznego rapu i bardziej melodyjnego, introspektywnego podejścia. Jego pierwsze mixtape’y, „Ténébreux” i „Platinum”, pozwoliły mu wyjść poza underground i zdobyć uwagę mediów oraz szerokiej publiczności. W 2018 roku zrobił krok naprzód dzięki debiutanckiemu albumowi „Polak”, który okazał się zarówno sukcesem krytycznym, jak i komercyjnym; świadczy o szczerym pisaniu, osadzonym w doświadczeniu, wątpliwościach i aspiracjach pokolenia poszukującego sensu. Dwa lata później „Enna” potwierdziła jego pozycję w gronie czołowych artystów francuskiego rapu dzięki mocnym, niekiedy introspektywnym i często jednoczącym utworom, w których splatają się ostre flow, wpadające w ucho refreny i dopracowana produkcja. Na scenie i w studiu PLK wyróżnia się naturalną swobodą i autentycznością bez pozorów. Inspirowany trapem, brytyjskim drillem i francuską chanson, stworzył hybrydowy świat, gdzie melodia spotyka ulicę, a zwierzenia przeplatają się z performancem. W otoczeniu artystów takich jak Nekfeu, Niska, Maes czy Hamza, intensyfikuje współprace, utrzymując jednocześnie spójną i osobistą ścieżkę artystyczną. Między popularnym sukcesem a wiernością korzeniom, PLK jawi się dziś jako wszechstronny artysta, potrafiący poruszyć tłumy, pozostając jednocześnie głęboko ludzkim świadkiem epoki, w której rap jest zarówno słuchany, jak i przeżywany.