Paolo Angeli

Urodzony w Sassari w 1970 roku i dorastający w Palau na Sardynii, Paolo Angeli od połowy lat 90. XX wieku rozwija pracę na skrzyżowaniu muzyki tradycyjnej sardyńskiej, improwizacji, jazzu awangardowego, folku eksperymentalnego i form minimalistycznych. Gitarzysta, kompozytor i etnomuzykolog, opiera się na zaprojektowanym przez siebie „przygotowanym gitarze sardyńskiej” – instrumentzie rozszerzonym, który pozwala mu łączyć linie melodyczne, drony, rytmiczne uderzenia i brzmieniowe materiały w bardzo charakterystyczny, solowy sposób. Po pewnym czasie zamieszkały w Bolonii, gdzie studiował w DAMS i brał udział w Laboratorio di Musica & Immagine, Paolo Angeli wzmacnia także swoją praktykę badaniami nad cantu a chiterra oraz pracą zbiorczą prowadzoną dla Archiwum Mario Cervo. Jego dyskografia zaczyna się od Dove dormono gli autobus w 1995 roku, a następnie Linee di fuga w 1997 roku, po czym Bucato w 2003 roku, który zapoczątkował współpracę z wydawnictwem ReR Megacorp. Następnie następują m.in. Nita - L’Angelo Sul Trapezio (2005), Tessuti (2007), Tibi (2010), Sale quanto basta (2013), S’Û (2015), Talea (2017) i 22.22 Free Radiohead (2019). Z biegiem lat Angeli współpracował także z Antonello Salis, Evan Parker, Ned Rothenberg, Hamid Drake czy Takumi Fukushima, w kontekstach, w których spotykają się współczesne tworzenie, scena improwizowana i mediterrane dziedzictwo ludowe.