Nine Below Zero

Powstały pod koniec lat 70. na pubrockowej scenie południowego Londynu Nine Below Zero uformował się wokół gitarzysty i wokalisty Dennisa Greavesa i przyjął tę nazwę w 1979 roku, po początkowym okresie występów jako Stan’s Blues Band. Zespół wpisuje się w brytyjską tradycję rhythm and blues oraz elektrycznego blues rocka, czerpiąc z chicago bluesa, rock’n’rolla i soulu, charakteryzując się nerwową grą na gitarze i wyraźnie obecną harmonijką ustną, przez długi czas obsługiwaną przez Marka Felthama. Nine Below Zero zwrócił na siebie uwagę na przełomie 1980 roku dzięki intensywnym trasom po londyńskich klubach i salach oraz wydaniu albumu live Live at the Marquee (1980), a następnie Don’t Point Your Finger (1981) i Third Degree (1982), które utrwaliły repertuar łączący autorskie kompozycje i przerobione covery. Po rozpadzie w połowie lat 80. zespół ponownie się zjednoczył pod koniec dekady i wznowił regularną działalność, naprzemiennie występując, nagrywając w studiu i wydając albumy koncertowe. Dyskografia zespołu kontynuowana była w latach 90. i 2000., a wśród wydawnictw znalazły się między innymi It’s Never Too Late (2011) i 13 Shades of Blue (2016), co umocniło tożsamość zespołu opartą na bezpośrednim blues rocku, prowadzonym przez wokal Dennisa Greavesa, często szybkich tempach i zwartej pracy zespołowej, nadal aktywnym na scenach brytyjskich i europejskich.